Gujarati poem….

કંઇક તો છે જે થોડું ખૂટી ગયું, 

આરે આવેલું મોજું પાછું ફરી ગયું,
પગ ભીંજાય મારા ઐ સમજાય,
પણ જાણે કેમ એ મારી આંખો ભીંજવી ગયું,
કિનારે બેઠેલી હું વિચારું ,આ જીવન કેમ આમ વેડફાઈ ગયું,
અગણિત યાદો અને આપણી અંગત વાતો,
પણ છેલ્લે મૌન જ કેમ મારી ભેગું રહી ગયું,
ભીનાશ મોજાં ની ઠંડી લાગી મને,
તો પણ બળતરા મારી આંખો ને કેમ દઇ ગયું,
મારું સપનું જે વલખા મારે,
એ પરપોટા બની ને બસ કેમ કિનારે જ વિખરાઈ ગયું…
©Devika parekh

Advertisements

2 Comments

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s